Cat raadsels Wat het is om te leven met ernstige allergieën

Sinds ik een klein meisje was, wilde ik een kat. Mijn vader, die katten haat en ook allergisch voor ze is, heeft het idee jarenlang verwisseld. Dus toen ik 23 was, vervulde ik eindelijk mijn wens om het schattigste kleine zwarte kitten dat ik ooit had gezien te adopteren. Ik heb haar Addy genoemd.

Voor het eerste jaar was Addy te allen tijde mijn knuffelvriend. Ik was nooit getest op allergieën, omdat ik aannam dat ik die onzin niet had geërfd. Maar zodra mijn kleine vachtbal uitgroeide tot een volwassene en mijn verloofde? en ik ging naar een klein appartement in Philly, ik begon problemen op te merken. Grote.

Bloeddoorlopen, geïrriteerde ogen. Constante longcongestie. Eng verlies van adem. Ik ging naar een allergoloog in de stad, die zei dat ik ernstige allergieën voor stof had en? je raadt het al, katten. Ik vroeg hoe ik zo lang had kunnen doorgaan zonder me daarvan bewust te zijn, en ze zei dat het niet ongebruikelijk is dat allergieën zich manifesteren in je jaren '20 of na herhaald, langdurig contact met het allergeen. Haar advies was om de kat voor adoptie te geven.

Ik verliet haar kantoor en dacht meteen: ik kan Addy niet opgeven! Ik ging verschillende kussenslopen kopen, nam dagelijks antihistaminica, liet mijn man stofzuigen en deed de deur naar de slaapkamer dicht. Ik begon mijn kostbare knuffelmoment met Addy op te geven, maar geven haar was ondenkbaar.

Wel, raad eens? De allergieën verslechterden. De ademloze episodes namen toe. We zijn verhuisd naar een veel groter huis in een andere staat, maar het hielp niet. Ik had thuis ook een baby om voor mezelf te zorgen en het beheren van mijn eigen gezondheidsproblemen werd een echte uitdaging.

Na een bijzonder enge nacht waar ik voelde dat ik niet kon ademen, ging ik terug naar een allergoloog.

Deze schold me uit. Hij zei dat ik met onbehandeld allergisch astma had geleefd en dat de binnenkant van mijn neus wit was. Dat betekende dat mijn neusslijmvliezen voortdurend ontstoken waren door allergische rhinitis. Hij heeft me meteen aangemeld voor allergieschoten, hoewel hij zei dat mijn allergieën ernstig genoeg waren dat ik slechts een borderline-kandidaat voor hen was.

Toen ook hij suggereerde dat ik de kat moest opgeven, verzette ik me weer. Als iemand die zich vrijwillig heeft aangemeld bij onze lokale, menselijke samenleving, was er een onvermijdelijk bewustzijn van wat er zou kunnen gebeuren met een huisdier dat in het asiel wordt afgezet. Zelfs no-kill-schuilplaatsen verplaatsen dieren vaak naar verschillende schuilplaatsen wanneer ze overvol zijn, wat een risico kan vormen dat ze in slaap worden gevallen als ze niet worden geadopteerd. Ik begon te huilen. Mijn leven begon echt ellendig te worden. Ik voelde me nog steeds enorm schuldig omdat ik niet van mijn allergieën op de hoogte was voordat ik mijn geliefde kat had geadopteerd.

Maar ik voelde me ook schuldig aan het leven dat mijn kat leefde. Ik moest voorkomen dat ik haar knuffelde, ze sliep niet meer met ons, en mijn man reisde te veel om genegenheid voor haar te vervangen. Hoewel ons huis de voorkeur had boven een onderkomen, was dit niet het leven voor haar dat ik helemaal had bedoeld toen ik haar adopteerde.

Eindelijk gebeurde er iets waardoor ik wakker werd. Ik had een ernstige anafylactische reactie van de opbouwfase van mijn allergieschoten. Ik ervaarde extreme ademhalingsproblemen, ernstige angstgevoelens, een snelle polsslag en duizeligheid. Zelfs in deze angstaanjagende toestand reed ik mezelf en mijn baby de vijf minuten naar het kantoor van de allergoloog en kreeg ik een noodsteroïde-injectie.

Het was op dat moment dat ik me realiseerde dat ik niet alleen mijn eigen gezondheid riskeerde, maar ook de veiligheid van mijn baby, toen mijn man weg was en ik niet goed kon instappen of functioneren. Ik heb eindelijk mijn familie aan het woord gebracht om te zien of ze bereid zijn Addy te adopteren.

Een goed einde kwam in de vorm van mijn moeder, die van katten houdt, geen allergieën voor hen heeft en een van de meest behulpzame mensen op aarde is. Ze nam de harige baby in zich op, die een niveau van knuffelen, vertroetelen en aandacht ervoer dat ze in jaren niet had gezien. Ik had niet te maken met de schuld om haar terug te brengen naar het asiel, en ik kon haar nog steeds af en toe zien. Ik zou ook de allergieschoten kunnen blijven nemen om te proberen mijn gezondheid weer onder controle te krijgen.

Afhalen

Dit is wat ik heb geleerd, en wat het jaren kostte om erachter te komen: leven met ernstige allergieën is geen grap, en het verminderen van blootstelling aan de allergene allergenen is de meest proactieve, eenvoudigste stap die je kunt nemen - zelfs als het? Allergeen? is een geliefd huisdier. Als ik iemand advies zou kunnen geven over het adopteren van een harige vriend, zou het eenvoudig zijn om jezelf eerst te laten testen. Je bent beter af dan veilig als je bedenkt of je een goede kandidaat bent voor hun eeuwige thuis. En als je je gezin uitbreidt met dieren of baby's, ben je het aan hen en aan jezelf verplicht om je eigen gezondheid te beschermen.

Q:

Wat zijn enkele manieren om ernstige allergieën te behandelen?

EEN:

Ernstige allergieën kunnen uw kwaliteit van leven in de weg staan. Misschien moet je school of werk overslaan of zelfs naar buiten gaan als het aantal pollen hoog is. De eerste stap bij het beheersen van ernstige allergieën is te achterhalen wat uw symptomen veroorzaakt. Daarom wordt allergietesten vaak gesuggereerd. Zodra u weet wat uw allergiesymptomen veroorzaakt, zou het controleren of vermijden van de overtredende agent de volgende stap zijn. Ten slotte zal medicatie helpen om uw symptomen te verlichten. Medicijnen zoals antihistaminica en decongestiva worden vaak gebruikt. Als die niet helpen, worden allergieschoten dan overwogen.

Elaine Luo, MDAnswers vertegenwoordigen de mening van onze medische experts. Alle inhoud is strikt informatief en mag niet worden beschouwd als medisch advies.